Ik weet niet wat ik zeggen moet, hier zijn echt geen woorden voor.
"Er is niets dat voorgoed verdwijnt als men de herinneringen bewaart"
"Indien ik je dragen kon over de diepe grachten van je angsten heen dan droeg ik je uren en dagen lang."
Onwaarschijnlijk, onwerkelijk en oneerlijk. Rust zacht.
Troostende woorden zijn moeilijk te vinden voor dit onmetelijke verlies.
Woorden schieten tekort wanneer het liefste bezit herinnering wordt....
Gecondoleerd met dit enorme verlies.
Als ik de woorden kende die je zouden troosten, dan zou ik ze je schrijven. Maar ik weet ze niet, dit verdriet is te groot.
Met diep ongeloof hebben we kennis genomen van het onbeschrijfelijke lot dat jullie getroffen heeft.
Dans met je angsten, spreek met je zorgen. Hoe zwaar het soms lijkt, het wordt altijd weer morgen.
